Câbir (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Tufeyl b. Amr ed-Devsî, Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Sağlam bir kaleye ve korunağa ihtiyacın var mı?” dedi. –(Râvi) dedi ki: Bu, Cahiliye döneminde Devs (kabilesine) ait bir kale idi.– Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Allah'ın Ensâr'a sakladığı (şeref) sebebiyle bunu kabul etmedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye hicret edince Tufeyl b. Amr da ona hicret etti; onunla birlikte kavminden bir adam da hicret etti. Medine'nin havası onlara yaramadı; (adam) hastalandı ve sabırsızlandı. Geniş uçlu oklarını alıp onlarla parmak boğumlarını kesti; elleri kan fışkırttı ve sonunda öldü. Tufeyl b. Amr onu rüyasında gördü; görünüşü güzeldi, fakat ellerini örtmüştü. Ona: “Rabbin sana ne yaptı?” diye sordu. “Peygamberine (sallallahu aleyhi ve sellem) hicretim sebebiyle beni bağışladı” dedi. “Ellerini neden örtülü görüyorum?” dedi. “Bana: ‘Senin bozduğun yeri biz düzeltmeyeceğiz’ denildi” dedi. Tufeyl bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) da: “Allah'ım! Onun ellerini de bağışla” buyurdu.
Sahîh-i Müslim 116, Kitap 1, Hadis 218