İşittik ve itaat ettik; Rabbimiz, bağışlamanı dileriz, dönüş sanadır.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem): “Göklerde ve yerde ne varsa Allah'ındır. İçinizdekini açığa vursanız da gizleseniz de Allah sizi onunla hesaba çeker. Sonra dilediğini bağışlar, dilediğine azap eder. Allah her şeye hakkıyla gücü yetendir.” (Bakara 2/284) (âyeti) nazil olunca bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabına ağır geldi. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip diz çöktüler ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Gücümüzün yettiği amellerle yükümlü tutulduk: namaz, oruç, cihad ve sadaka. Sana ise bu âyet indirildi; buna gücümüz yetmez” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sizden önceki iki kitap ehlinin dediği gibi ‘İşittik ve isyan ettik’ mi demek istiyorsunuz? Bilakis ‘İşittik ve itaat ettik. Rabbimiz, bağışlamanı dileriz; dönüş sanadır’ deyin.” (Onlar da): “İşittik ve itaat ettik. Rabbimiz, bağışlamanı dileriz; dönüş sanadır” dediler. Topluluk bunu okuyup dilleri ona alışınca Allah ardından şu âyeti indirdi: “Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, müminler de. Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman etti. ‘Peygamberlerinden hiçbiri arasında ayırım yapmayız.’ Ve dediler ki: ‘İşittik ve itaat ettik. Rabbimiz, bağışlamanı dileriz; dönüş sanadır.’” (Bakara 2/285) Onlar bunu yapınca Allah Teâlâ onu neshetti ve aziz ve celil olan Allah şunu indirdi: “Allah hiç kimseyi gücünün yettiğinden başkasıyla yükümlü tutmaz. Kazandığı (iyilik) kendi lehine, kazandığı (kötülük) de kendi aleyhinedir. Rabbimiz! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma.” (Allah) “Evet” buyurdu. “Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme.” (Allah) “Evet” buyurdu. “Rabbimiz! Gücümüzün yetmediği şeyi bize yükleme.” (Allah) “Evet” buyurdu. “Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bizim mevlâmızsın; kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.” (Bakara 2/286) (Allah) “Evet” buyurdu.