Urve b. ez-Zübeyr şöyle rivayet etti:
Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Âişe'ye: “Safâ ile Merve arasında sa'y etmeyen kimseye bir şey gerektiğini düşünmüyorum; ikisi arasında sa'y etmesem de umurumda değil” dedim. Şöyle dedi: “Ne kötü söyledin, kız kardeşimin oğlu! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sa'y etti, Müslümanlar da sa'y etti; böylece sünnet oldu. Müşelle'l'deki azgın put Menât için ihrama girenler Safâ ile Merve arasında sa'y etmezlerdi. İslâm gelince bunu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) sorduk; Allah azze ve celle 'Şüphesiz Safâ ile Merve Allah'ın nişanelerindendir. Kim Beyt'i hac veya umre ile ziyaret ederse onları tavaf etmesinde bir günah yoktur' âyetini indirdi. Dediğin gibi olsaydı 'onları tavaf etmemesinde günah yoktur' olurdu.”
Zührî dedi ki: Bunu Ebû Bekir b. Abdurrahman b. el-Hâris b. Hişâm'a anlattım; hoşuna gitti ve: “İşte ilim budur” dedi. “İlim ehlinden bazı adamların şöyle dediğini işittim: Araplardan Safâ ile Merve arasında sa'y etmeyenler 'Bu iki taş arasında sa'yimiz câhiliye işlerindendir' derlerdi. Ensârdan diğerleri de 'Biz yalnızca Beyt'i tavafla emrolunduk, Safâ ile Merve arasında sa'yle emrolunmadık' dediler. Bunun üzerine Allah azze ve celle 'Şüphesiz Safâ ile Merve Allah'ın nişanelerindendir' âyetini indirdi.” Ebû Bekir b. Abdurrahman: “Onun hem bunlar hem şunlar hakkında indiğini düşünüyorum” dedi.
Sahîh-i Müslim 1277c, Kitap 15, Hadis 287