Ebû Şüreyh el-Adevî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Mekke'ye ordular gönderirken Amr b. Saîd'e şöyle dedi: “Ey emîr! İzin ver de sana, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) fethin ertesi günü kalkıp söylediği bir sözü anlatayım; onu söylediğinde kulaklarım işitti, kalbim belledi, gözlerim gördü. Allah'a hamd ve senâ etti, sonra şöyle buyurdu: 'Mekke'yi Allah haram kıldı, onu insanlar haram kılmadı. Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kimsenin orada kan dökmesi ve ağaç kesmesi helal değildir. Biri, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) orada savaşmasını ruhsat sayarsa ona deyin ki: Allah Resûlü'ne izin verdi, size izin vermedi. Bana da orada ancak gündüzün bir saatinde izin verildi. Bugün onun haramlığı, dünkü haramlığı gibi geri döndü. Burada bulunan, bulunmayana tebliğ etsin.'” Ebû Şüreyh'e: “Amr sana ne dedi?” denildi. “Ey Ebû Şüreyh! Ben bunu senden daha iyi bilirim. Harem, isyankârı, kan dökerek kaçanı ve suç işleyip kaçanı korumaz” dedi.
Sahîh-i Müslim 1354, Kitap 15, Hadis 508