Vâil b. Hucr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaydım. Bir arazi hakkında davalaşan iki adam ona geldi. Biri: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu adam cahiliye döneminde arazime zorla el koydu” dedi. -(Davacı) İmruülkays b. Âbis el-Kindî, hasmı da Rebîa b. İbdân idi.- (Resûlullah): “Delilin (getir)” buyurdu. “Delilim yok” dedi. “(O hâlde) onun yemini” buyurdu. “O zaman araziyi alıp götürür” dedi. “Senin için bundan başkası yok” buyurdu. (Vâil) dedi ki: (Davalı) yemin etmek için kalkınca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim haksız yere bir araziyi koparıp alırsa, Allah ona gazaplı olduğu hâlde Allah'a kavuşur.”
İshâk kendi rivayetinde (hasmın adını) Rebîa b. Aydân (olarak) söyledi.
Sahîh-i Müslim 139b, Kitap 1, Hadis 266