Bulunan altın ve gümüş bir yıl ilan edilir; harcanırsa emanettir, sahibi ne zaman gelirse ödenir.

Zeyd b. Hâlid el-Cühenî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) bulunan altın ya da gümüşten soruldu. “Bağını ve kabını iyice belle, sonra onu bir yıl ilan et. (Sahibini) tanımazsan onu harca; yanında emanet olsun. Onu isteyen zamanın herhangi bir gününde gelirse ona öde” buyurdu. Ona kaybolmuş deveyi sordu. “Senden ona ne? Bırak onu; çünkü ayakkabısı da suyu da yanındadır; sahibi onu buluncaya kadar suya gider, ağaç yer” buyurdu. Ona koyunu sordu. “Onu al; o ya senindir ya kardeşinin ya da kurdun” buyurdu.