Görevli, babasının ya da annesinin evinde otursaydı da kendisine hediye verilip verilmeyeceğine baksaydı!

Ebû Humeyd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Esd (Ezd) kabilesinden İbnü'l-Lütbiyye denilen bir adamı —Amr ile İbn Ebû Ömer “zekât toplamakla” dediler— görevlendirdi. (Adam) gelince: “Bu sizindir, bu da benimdir; bana hediye edildi” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) minbere çıktı, Allah'a hamd ve senada bulundu ve şöyle buyurdu: “Gönderdiğim bir görevliye ne oluyor ki 'Bu sizindir, bu da bana hediye edildi' diyor! Babasının ya da annesinin evinde otursaydı da kendisine hediye verilip verilmeyeceğine baksaydı ya! Muhammed'in canı elinde olana yemin olsun ki sizden biri ondan bir şey alırsa, kıyamet günü onu mutlaka boynunda taşıyarak gelir: böğüren bir deve, böğüren bir sığır ya da meleyen bir koyun.” Sonra ellerini, koltuk altlarının beyazlığını görecek kadar kaldırdı, sonra iki defa: “Allah'ım! Tebliğ ettim mi?” dedi.