Emanet ve akrabalık Sırat'ın iki yanında durur; ilkiniz şimşek gibi geçer.

Ebû Hüreyre ve Huzeyfe (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Tebârek ve teâlâ olan Allah insanları toplar. Müminler ayağa kalkar; nihayet cennet onlara yaklaştırılır. Âdem'e gelirler ve: ‘Ey babamız! Bizim için cenneti açtır’ derler. O şöyle der: ‘Sizi cennetten babanız Âdem'in hatasından başka bir şey mi çıkardı? Ben bunun ehli değilim. Oğlum, Allah'ın dostu (Halîlullah) İbrâhîm'e gidin.’ İbrâhîm şöyle der: ‘Ben bunun ehli değilim. Ben ancak (perde) arkasının arkasından bir dost idim. Allah'ın kendisiyle gerçekten konuştuğu Mûsâ'ya (sallallahu aleyhi ve sellem) yönelin.’ Mûsâ'ya (sallallahu aleyhi ve sellem) gelirler; o da: ‘Ben bunun ehli değilim. Allah'ın kelimesi ve ruhu olan Îsâ'ya gidin’ der. Îsâ (sallallahu aleyhi ve sellem) da: ‘Ben bunun ehli değilim’ der. Bunun üzerine Muhammed'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelirler. O kalkar ve kendisine izin verilir. Emanet ve akrabalık (rahim) gönderilir; Sırat'ın iki yanında, sağda ve solda dururlar. Sizin ilkiniz şimşek gibi geçer.”

(Râvi) dedi ki: “Babam anam sana feda olsun, şimşeğin geçişi gibi olan nedir?” dedim. Şöyle buyurdu: “Şimşeğin göz açıp kapayıncaya kadar nasıl geçip döndüğünü görmediniz mi? Sonra rüzgârın geçişi gibi, sonra kuşun geçişi ve adamların koşusu gibi (geçerler); amelleri onları koşturur. Peygamberiniz de Sırat'ın üzerinde durur ve: ‘Rabbim, selamete erdir, selamete erdir!’ der. Nihayet kulların amelleri aciz kalır; öyle ki adam gelir, sürünmekten başka türlü yürüyemez. Sırat'ın iki kenarında da asılı kancalar vardır; yakalanması emredilen kimseyi yakalamakla emrolunmuşlardır. (Kimi) tırmalanmış olarak kurtulur, (kimi) de üst üste yığılarak ateşe atılır.”

Ebû Hüreyre'nin canı elinde olana yemin ederim ki cehennemin dibi yetmiş yıllık (mesafedir).