Dünyada ipeği ancak ahirette nasibi olmayan kimse giyer.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ömer, Utârid et-Temîmî'nin çarşıda ipek çizgili bir hulleyi satışa çıkardığını gördü —(Utârid) krallara gidip gelen ve onlardan (ihsan) elde eden bir adamdı—. Ömer: “Ey Allah'ın Resûlü! Utârid'in çarşıda ipek çizgili bir hulleyi satışa çıkardığını gördüm. Keşke onu satın alsan da sana geldiklerinde Arap heyetlerine (karşı) giysen” dedi —Zannederim “ve cuma günü giysen” de dedi—. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Dünyada ipeği ancak ahirette nasibi olmayan kimse giyer” buyurdu. Bundan sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) ipek çizgili hulleler getirildi. Ömer'e bir hulle gönderdi, Üsâme b. Zeyd'e bir hulle gönderdi, Ali b. Ebû Tâlib'e de bir hulle verdi ve: “Bunu ailendeki kadınlar arasında başörtüleri (yapmak üzere) parçala” buyurdu. (İbn Ömer) dedi ki: Ömer hullesini taşıyarak geldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Bunu bana gönderdin; oysa dün Utârid'in hullesi hakkında söyleyeceğini söylemiştin” dedi. (Resûlullah): “Ben onu sana giyesin diye göndermedim; ancak onunla bir şey elde edesin diye gönderdim” buyurdu. Üsâme'ye gelince, o hullesini giyerek geldi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona öyle bir baktı ki (Üsâme), Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yaptığı şeyi hoş görmediğini anladı. “Ey Allah'ın Resûlü! Bana neden (böyle) bakıyorsun? Onu bana sen gönderdin” dedi. (Resûlullah): “Ben onu sana giyesin diye göndermedim; ancak ailendeki kadınlar arasında başörtüleri (yapmak üzere) parçalayasın diye gönderdim” buyurdu.