İzin istemek üç keredir; izin verilirse ne âlâ, yoksa dön.

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Übey b. Kâ'b'ın yanında bir mecliste idik. Ebû Mûsâ el-Eş'arî öfkeli bir hâlde geldi, durdu ve: “Allah adına sizden soruyorum: İçinizden biri Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘İzin istemek üç keredir; sana izin verilirse (ne âlâ), yoksa dön’ buyururken işitti mi?” dedi. Übey: “Bu ne (mesele)?” dedi. (Ebû Mûsâ) dedi ki: “Dün Ömer b. Hattâb'ın yanına girmek için üç kere izin istedim; bana izin verilmedi, ben de döndüm. Sonra bugün ona geldim, yanına girdim ve dün geldiğimi, üç kere selâm verip sonra döndüğümü kendisine haber verdim. ‘Seni işittik; fakat o sırada bir işle meşguldük. Keşke sana izin verilinceye kadar izin istemeye devam etseydin’ dedi. ‘Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiğim gibi izin istedim’ dedim. ‘Vallahi ya senin sırtını ve karnını acıtacağım ya da bu hususta sana şahitlik edecek birini getireceksin’ dedi.” Bunun üzerine Übey b. Kâ'b: “Vallahi seninle birlikte ancak yaşça en küçüğümüz kalkar. Kalk ey Ebû Saîd!” dedi. Ben de kalktım ve Ömer'e gelip: “Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu söylerken işittim” dedim.