Kişi zalim de olsa mazlum da olsa kardeşine yardım etsin; zalimi zulümden men etmek ona yardımdır.

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Biri Muhâcirlerden, biri Ensâr'dan iki genç kavga etti. Muhâcir —veya Muhâcirler—: “Ey Muhâcirler!” diye seslendi, Ensârî de: “Ey Ensâr!” diye seslendi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çıkıp: “Bu ne? Câhiliye ehlinin çağrısı mı?” buyurdu. “Hayır, ey Allah'ın Resûlü! Yalnızca iki genç kavga etti ve biri ötekinin arkasına vurdu” dediler. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Öyleyse bir sakıncası yok. Kişi zalim de olsa mazlum da olsa kardeşine yardım etsin. Zalimse onu (zulümden) men etsin; bu ona yardımdır. Mazlumsa ona yardım etsin.”