Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir yolculukta Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraberdik. Topluluğun azıkları tükendi; öyle ki (Peygamber) onların yük develerinden bazılarını kesmeye niyetlendi. Bunun üzerine Ömer: “Ey Allah'ın Resûlü! Topluluğun azıklarından kalanı bir araya toplasan da onun üzerine Allah'a dua etsen” dedi. (Peygamber) de böyle yaptı. Buğdayı olan buğdayını, hurması olan hurmasını getirdi.
(Talha b. Musarrif) dedi ki: Mücâhid, “Hurma çekirdeği olan da çekirdeğini (getirdi)” dedi. Ben: “Çekirdekle ne yapıyorlardı?” dedim. (Mücâhid): “Onu emer, üzerine de su içerlerdi” dedi.
(Ebû Hüreyre) dedi ki: (Peygamber) onun üzerine dua etti; öyle ki topluluk azık kaplarını doldurdu. O zaman şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve benim Allah'ın elçisi olduğuma şahitlik ederim. Bu ikisi hakkında şüphe etmeyerek bunlarla Allah'a kavuşan her kul mutlaka cennete girer.”
Sahîh-i Müslim 27a, Kitap 1, Hadis 45