Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanındaydık; güldü ve şöyle buyurdu: “Neden güldüğümü biliyor musunuz?” Biz: “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedik. Buyurdu ki: “Kulun Rabbine hitabından (dolayı gülüyorum). (Kul) şöyle der: ‘Ey Rabbim! Beni zulümden korumadın mı?’ (Allah): ‘Evet’ der. (Kul): ‘Ben kendi aleyhime ancak benden olan bir şahidi kabul ederim’ der. (Allah): ‘Bugün aleyhine şahit olarak sen kendin, şahitler olarak da Kirâmen Kâtibîn yeter’ der. Bunun üzerine ağzı mühürlenir ve organlarına: ‘Konuşun!’ denir. Onlar da onun amellerini anlatır. Sonra kendisiyle konuşma arasından (engel) kaldırılır. O da (organlarına): ‘Uzak olun, kahrolun! Ben sizin için mücadele ediyordum’ der.”
Sahîh-i Müslim 2969, Kitap 55, Hadis 23