Abdurrahman b. Ebzâ (radıyallahu anh) şöyle anlattı:
Bir adam Ömer'e gelip: “Cünüp oldum ve su bulamadım” dedi. (Ömer): “Namaz kılma” dedi. Bunun üzerine Ammâr şöyle dedi: “Ey müminlerin emîri! Hatırlamıyor musun, ben ve sen bir seriyyede (askerî birlikte) idik; cünüp olduk ve su bulamadık. Sen namaz kılmadın; bense toprakta yuvarlandım ve namaz kıldım. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de: ‘Ellerini yere vurman, sonra üflemen, sonra onlarla yüzünü ve ellerini mesh etmen sana yeterdi’ buyurdu.” Ömer: “Allah'tan kork ey Ammâr!” dedi. (Ammâr): “İstersen bunu anlatmam” dedi.
Hakem şöyle dedi: Bunu bana İbn Abdurrahman b. Ebzâ da babasından, Zerr'in hadisinin aynısını rivayet etti. (Hakem) dedi ki: Seleme de bana Zerr'den, Hakem'in zikrettiği bu isnadla rivayet etti; (bu rivayette) Ömer: “Yüklendiğin şeyi sana bırakıyoruz” dedi.
Sahîh-i Müslim 368c, Kitap 3, Hadis 141