İmrân b. Husayn (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile bir yolculukta idik. Bir gece yürüdük; gecenin sonunda, sabahtan biraz önce, yolcu için ondan daha tatlısı olmayan o uykuya daldık. Bizi ancak güneşin sıcağı uyandırdı.
(Avf) hadisi Selm b. Zerîr'in hadisine benzer şekilde anlattı; (bazı yerlerde) fazlalık yaptı, (bazı yerlerde) eksiltti. Hadiste şöyle dedi: Ömer b. el-Hattâb uyanıp insanların başına geleni görünce —kendisi iri gövdeli, güçlü bir adamdı— tekbir getirdi ve tekbirle sesini yükseltti; nihayet Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) tekbirdeki sesinin şiddetinden uyandı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) uyanınca başlarına geleni ona şikâyet ettiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Zararı yok; yola koyulun” buyurdu. (Avf) hadisi (sonuna kadar) anlattı.
Sahîh-i Müslim 682b, Kitap 5, Hadis 397