Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
(Babam) Abdullah öldü; dokuz —ya da yedi— kız bıraktı. Ben de dul bir kadınla evlendim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Ey Câbir! Evlendin mi?” buyurdu. “Evet” dedim. “Bakire mi, dul mu?” buyurdu. “Dul, ey Allah'ın Resûlü” dedim. “Seninle oynaşacak, senin de onunla oynaşacağın —ya da seninle gülüşecek, senin de onunla gülüşeceğin— bir genç kız olsaydı ya!” buyurdu. Ona: “(Babam) Abdullah öldü ve dokuz —ya da yedi— kız bıraktı. Onlara onlar gibi (genç) birini getirmeyi hoş görmedim; onlara bakacak ve onları yetiştirecek bir kadın getirmek istedim” dedim. “Allah sana bereket versin” buyurdu —ya da bana hayır dua etti—. Ebü'r-Rebî'in rivayetinde “seninle oynaşacak, senin de onunla oynaşacağın, seninle gülüşecek, senin de onunla gülüşeceğin” şeklindedir.
Sahîh-i Müslim 715f, Kitap 17, Hadis 71