Abdullah b. Amr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Babam beni bir kadınla evlendirdi. Sonra onu ziyarete geldi ve “Kocanı nasıl buluyorsun?” diye sordu. Kadın: “Ne iyi adamdır! Geceleri uyumaz, gündüzleri de oruç bozmaz.” dedi. Bunun üzerine (babam) beni ağır sözlerle azarladı ve “Seni Müslümanlardan bir kadınla evlendirdim, sen ise onu (ihmal edip) mağdur ettin.” dedi. Kendimde gördüğüm güç ve gayret yüzünden onun sözüne aldırmamaya başladım. Bu durum Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı. Şöyle buyurdu: “Fakat ben (gece) kalkıp namaz kılıyorum ve uyuyorum; oruç tutuyorum ve yiyip içiyorum. Sen de kalk ve uyu, oruç tut ve ye-iç.” (Sonra) şöyle buyurdu: “Her aydan üç gün oruç tut.” Ben: “Ben bundan daha güçlüyüm.” dedim. “Dâvûd'un (aleyhisselâm) orucunu tut: bir gün oruç tut, bir gün ye.” buyurdu. “Ben bundan daha güçlüyüm.” dedim. “Kur'ân'ı her ay (bir kez) oku.” buyurdu. Sonra (bu süre) on beş güne kadar indi; ben ise hâlâ “Ben bundan daha güçlüyüm.” diyordum.
Sünen-i Nesâî 2390, Kitap 22, Hadis 301