Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Üç kişi vardır ki Allah (azze ve celle) onları sever, üç kişi de vardır ki Allah (azze ve celle) onlara buğzeder. Allah'ın (azze ve celle) sevdikleri şunlardır: Bir adam bir topluluğa gelir, aralarındaki bir akrabalık hakkı için değil de Allah (azze ve celle) adına onlardan ister; onlar ona vermezler. İçlerinden bir adam onların arkasında kalıp ona gizlice verir; onun verdiğini Allah (azze ve celle) ile verilen kişiden başkası bilmez. Bir topluluk gece boyu yol alır; nihayet uyku onlara, ona denk tutulabilecek her şeyden daha sevimli hâle gelince konaklayıp başlarını (yere) koyarlar; (içlerinden biri ise) kalkıp bana yalvarır ve âyetlerimi okur. Bir de bir seriyyede bulunan adam: Düşmanla karşılaşırlar ve bozguna uğrarlar; o ise öldürülünceye ya da Allah ona fetih nasip edinceye kadar göğsünü gererek ilerler. Allah'ın (azze ve celle) buğzettiği üç kişi ise zina eden yaşlı, büyüklenen fakir ve zalim zengindir.”
Sünen-i Nesâî 2570, Kitap 23, Hadis 136