Abdullah b. es-Sa'dî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. es-Sa'dî'nin anlattığına göre o, Şam'dan Ömer b. el-Hattâb'ın (radıyallahu anh) yanına geldi. Ömer, “Müslümanların işlerinden birinde çalıştığın, bunun karşılığında sana ücret verildiği hâlde onu kabul etmediğin bana haber verilmedi mi?” dedi. O, “Evet. Benim atlarım ve kölelerim var, durumum da iyidir. Çalışmamın Müslümanlara sadaka olmasını istiyorum” dedi. Bunun üzerine Ömer (radıyallahu anh) şöyle dedi: “Ben de senin istediğini istemiştim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bana mal verirdi, ben de ‘Onu, buna benden daha muhtaç olana ver’ derdim. Bir defasında bana mal verdi; ona yine ‘Onu, buna benden daha muhtaç olana ver’ dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: ‘Allah'ın (azze ve celle) bu maldan sana istemeden ve göz dikmeden verdiğini al; onu malına kat ya da sadaka olarak ver. Böyle olmayana ise gönlünü bağlama.’”
Sünen-i Nesâî 2605, Kitap 23, Hadis 171