Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Sehl ile Muhayyisa, başlarına gelen bir darlık sebebiyle Hayber'e çıktılar. Muhayyisa'ya birisi gelip Abdullah b. Sehl'in öldürüldüğünü ve bir kuyuya ya da bir pınara atıldığını haber verdi. Bunun üzerine yahudilere gidip: “Allah'a yemin ederim ki onu siz öldürdünüz” dedi. Onlar: “Allah'a yemin ederiz ki onu biz öldürmedik” dediler. Sonra dönüp Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldi ve bunu ona anlattı. Ardından o, kendisinden büyük olan kardeşi Huvayyisa ve Abdurrahmân b. Sehl ile birlikte geldi. Hayber'de bulunmuş olan Muhayyisa konuşmaya başlayınca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyüğü öne geçir, büyüğü öne geçir!” buyurdu. Huvayyisa konuştu, sonra Muhayyisa konuştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ya adamınızın diyetini öderler ya da kendilerine savaş ilan edilir” buyurdu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu konuda (onlara) yazı yazdı. Onlar da: “Allah'a yemin ederiz ki onu biz öldürmedik” diye yazdılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Huvayyisa, Muhayyisa ve Abdurrahmân'a: “Yemin edip adamınızın kanına hak kazanır mısınız?” buyurdu. “Hayır” dediler. “O hâlde yahudiler size yemin etsin” buyurdu. “Onlar Müslüman değiller” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini kendi yanından ödedi ve onlara yüz dişi deve gönderdi; develer evlerine kadar getirildi. Sehl dedi ki: O develerden kızıl bir dişi deve bana tekme attı.
Sünen-i Nesâî 4710, Kitap 45, Hadis 5