Ya adamınızın diyetini öderler ya da kendilerine savaş ilan edilir

Kaynak
Sünen-i Nesâî 4710, Kitap 45, Hadis 5
Sahih
Türkçe meal

Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Abdullah b. Sehl ile Muhayyisa, başlarına gelen bir darlık sebebiyle Hayber'e çıktılar. Muhayyisa'ya birisi gelip Abdullah b. Sehl'in öldürüldüğünü ve bir kuyuya ya da bir pınara atıldığını haber verdi. Bunun üzerine yahudilere gidip: “Allah'a yemin ederim ki onu siz öldürdünüz” dedi. Onlar: “Allah'a yemin ederiz ki onu biz öldürmedik” dediler. Sonra dönüp Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldi ve bunu ona anlattı. Ardından o, kendisinden büyük olan kardeşi Huvayyisa ve Abdurrahmân b. Sehl ile birlikte geldi. Hayber'de bulunmuş olan Muhayyisa konuşmaya başlayınca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyüğü öne geçir, büyüğü öne geçir!” buyurdu. Huvayyisa konuştu, sonra Muhayyisa konuştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ya adamınızın diyetini öderler ya da kendilerine savaş ilan edilir” buyurdu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu konuda (onlara) yazı yazdı. Onlar da: “Allah'a yemin ederiz ki onu biz öldürmedik” diye yazdılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Huvayyisa, Muhayyisa ve Abdurrahmân'a: “Yemin edip adamınızın kanına hak kazanır mısınız?” buyurdu. “Hayır” dediler. “O hâlde yahudiler size yemin etsin” buyurdu. “Onlar Müslüman değiller” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini kendi yanından ödedi ve onlara yüz dişi deve gönderdi; develer evlerine kadar getirildi. Sehl dedi ki: O develerden kızıl bir dişi deve bana tekme attı.

Sünen-i Nesâî 4710, Kitap 45, Hadis 5

Arapça metin
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمَا فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ . فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَخُوهُ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرْ كَبِّرْ " . وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ " . فَكَتَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ " تَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ " . قَالُوا لاَ . قَالَ " فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ " . قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ . فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ . قَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ .

Hata bildir

Sünen-i Nesâî 4710 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü