Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Sehl öldürülmüş olarak bulundu. Kardeşi ile iki amcası Huvayyisa ve Muhayyisa –bunlar Abdullah b. Sehl'in amcalarıdır– Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler. Abdurrahmân konuşmaya başlayınca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyüğü, büyüğü!” buyurdu. (İkisi): “Ey Allah'ın Resûlü! Abdullah b. Sehl'i Hayber kuyularından birinde öldürülmüş olarak bulduk” dediler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Kimi itham ediyorsunuz?” buyurdu. “Yahudileri itham ediyoruz” dediler. “Peki yahudilerin onu öldürdüğüne dair elli yemin eder misiniz?” buyurdu. “Görmediğimiz bir şey üzerine nasıl yemin ederiz?” dediler. “O hâlde yahudiler onu öldürmediklerine dair elli (yeminle) sizin iddianızdan kurtulur” buyurdu. “Onlar müşrik oldukları hâlde yeminlerine nasıl razı oluruz?” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini kendi yanından ödedi.
Mâlik b. Enes bunu mürsel olarak rivayet etti.
Sünen-i Nesâî 4717, Kitap 45, Hadis 12