Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Abdullah b. Sehl el-Ensârî ile Muhayyisa b. Mes'ûd Hayber'e çıktılar ve ihtiyaçları için birbirlerinden ayrıldılar. Abdullah b. Sehl el-Ensârî öldürüldü. Muhayyisa, maktulün kardeşi Abdurrahmân ve Huvayyisa b. Mes'ûd gelip Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına vardılar. Abdurrahmân konuşmaya başlayınca Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Büyüğü (öne geçir), büyüğü!” buyurdu. Muhayyisa ile Huvayyisa konuşup Abdullah b. Sehl'in durumunu anlattılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Elli yemin edip katilinize hak kazanırsınız” buyurdu. “Şahit olmadığımız ve orada bulunmadığımız hâlde nasıl yemin ederiz?” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “O hâlde yahudiler elli yeminle sizin iddianızdan kurtulur” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Kâfir bir kavmin yeminlerini nasıl kabul ederiz?” dediler. (Râvi) dedi ki: Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini ödedi. Büşeyr dedi ki: Sehl b. Ebû Hasme bana şöyle dedi: O (diyet) develerinden bir dişi deve, bizim bir ağılımızda bana tekme attı.
Sünen-i Nesâî 4716, Kitap 45, Hadis 11