Boynumu çekmenden dolayı bana kısas hakkı vermedikçe sana yüklemem.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mescitte Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte otururduk; o kalkınca biz de kalkardık. Bir gün kalktı, biz de onunla birlikte kalktık. Mescidin ortasına vardığında bir adam ona yetişti ve ridâsını arkasından çekti -ridâsı kaba bir kumaştı- ve boynunu kızarttı. Adam: “Ey Muhammed! Şu iki devemi benim için yükle; çünkü sen ne kendi malından ne de babanın malından yüklüyorsun!” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Hayır -Allah'tan mağfiret dilerim-, boynumu çekmenden dolayı bana kısas hakkı vermedikçe sana yüklemem” buyurdu. Bedevî: “Hayır, vallahi sana kısas hakkı vermem” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bunu üç kez söyledi; (adam da) her seferinde: “Hayır, vallahi sana kısas hakkı vermem” diyordu. Bedevînin sözünü işitince hızla ona doğru yöneldik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize dönüp: “Sözümü işiten herkese kesin olarak emrediyorum: Ben izin verinceye kadar yerinden ayrılmasın!” buyurdu. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) topluluktan bir adama: “Ey falan! Onun için bir deveye arpa, bir deveye de hurma yükle” buyurdu. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Dağılın” buyurdu.