Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım, yatsıyı ancak bu vakitte kılmalarını emrederdim.

İbn Cüreyc şöyle rivayet etti:

Atâ'ya: “İmam olarak veya yalnız başıma atameyi (yatsıyı) hangi vakitte kılmam sana daha sevimli gelir?” dedim. Dedi ki: İbn Abbâs'ı şöyle derken işittim: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gece atameyi geciktirdi; öyle ki insanlar uyudular, uyandılar, yine uyudular, uyandılar. Bunun üzerine Ömer kalktı ve ‘Namaz! Namaz!’ dedi.” Atâ dedi ki: İbn Abbâs şöyle dedi: “Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) çıktı —sanki şimdi ona bakıyorum— başından su damlıyordu, elini başının bir yanına koymuştu.” (Atâ) dedi ki: Ve (eliyle) işaret etti. Ben de Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) elini başına nasıl koyduğunu Atâ'dan iyice öğrenmek istedim; İbn Abbâs'ın işaret ettiği gibi bana işaret etti. Atâ parmaklarının arasını biraz açtı, sonra onları (başına) koydu; parmak uçları başın ön tarafına ulaştı. Sonra onları birleştirdi ve başın üzerinde öylece gezdirdi; nihayet iki başparmağı kulağın yüze bitişik ucuna değdi; sonra şakak ve alın kenarı üzerinden geçirdi. Ne ağır davranıyor ne de bastırıyordu, ancak böyle (yapıyordu). Sonra (Peygamber) şöyle buyurdu: “Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım, onu ancak böyle (bu vakitte) kılmalarını emrederdim.”