Eğer onu affedersen, o hem kendi günahını hem de arkadaşının günahını yüklenir.

Vâil (b. Hucr) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Maktulün velisi, katili bir kayışla çekip getirdiğinde Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında bulundum. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) maktulün velisine: “Affeder misin?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Diyet alır mısın?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Onu öldürecek misin?” buyurdu. “Evet.” dedi. “Onu götür.” buyurdu. Adam onu alıp yanından ayrılınca onu çağırdı ve: “Affeder misin?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Diyet alır mısın?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Onu öldürecek misin?” buyurdu. “Evet.” dedi. “Onu götür.” buyurdu. Adam onu alıp yanından ayrılınca (yine) onu çağırdı ve: “Affeder misin?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Diyet alır mısın?” buyurdu. “Hayır.” dedi. “Onu öldürecek misin?” buyurdu. “Evet.” dedi. “Onu götür.” buyurdu. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bilesin ki eğer onu affedersen, o hem kendi günahını hem de (öldürülen) arkadaşının günahını yüklenir.” Bunun üzerine adam onu affetti ve bıraktı. Ben onu kayışını sürüklerken gördüm.