Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu komşuna salıver.

Abdullah b. ez-Zübeyr (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ensar'dan bir adam, hurmalıkları suladıkları Harre'deki su arkı hususunda Zübeyr ile Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) davalaştı. Ensârî: “Suyu salıver, akıp gelsin.” dedi. (Zübeyr) bunu kabul etmedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu komşuna salıver.” Ensârî öfkelendi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yüzünün rengi değişti, sonra: “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu set hizasına dönünceye kadar tut.” buyurdu. Zübeyr dedi ki: Bu âyetin bu hususta indiğini sanıyorum: “Hayır, Rabbine andolsun ki iman etmiş olmazlar...” (Nisâ 4/65) âyetin sonuna kadar.