İmam sizden önce secdeye varır ve sizden önce kalkar; işte bu, onun karşılığıdır.

Ebû Mûsâ (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Hıttân b. Abdullah anlatıyor: Ebû Mûsâ bize namaz kıldırdı. Ka'dede iken cemaatten bir adam içeri girdi ve “Namaz, iyilik ve zekâtla birlikte karar kılındı” dedi. Ebû Mûsâ selam verince cemaate döndü ve “Bu sözü söyleyen hanginiz?” dedi. Cemaat sustu. “Ey Hıttân, belki de sen söyledin” dedi. Hıttân “Hayır; zaten bu yüzden beni azarlamandan korkmuştum” dedi. Bunun üzerine Ebû Mûsâ şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize namazımızı ve sünnetimizi öğretirdi. Şöyle buyurdu: “İmam ancak kendisine uyulsun diye vardır. O tekbir alınca siz de tekbir alın. «Gayri'l-mağdûbi aleyhim ve le'd-dâllîn» deyince siz «Âmin» deyin ki Allah size icabet etsin. Rükûa varınca siz de rükûa varın. (Başını) kaldırıp «Semiallâhu limen hamideh» deyince siz «Rabbenâ leke'l-hamd» deyin ki Allah sizi işitsin. Secdeye varınca siz de secdeye varın, (başını) kaldırınca siz de kaldırın. Çünkü imam sizden önce secdeye varır ve sizden önce kalkar.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (devamla) buyurdu: “İşte bu, onun karşılığıdır.”