Peygamber'in ayakta bevlettiğini size söyleyene inanmayın; o ancak oturarak bevlederdi.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ayakta bevlettiğini size söyleyene inanmayın; o ancak oturarak bevlederdi.

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Ömer'den, Büreyde'den ve Abdurrahman b. Hasene'den de rivayet vardır. Âişe'nin hadisi bu babdaki en güzel ve en sahih rivayettir. Ömer'in hadisi ise yalnızca Abdülkerîm b. Ebü'l-Muhârik'in Nâfi'den, onun İbn Ömer'den, onun da Ömer'den rivayetiyle gelmiştir. Ömer dedi ki: Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) beni ayakta bevlederken gördü ve “Ey Ömer! Ayakta bevletme” buyurdu. Bundan sonra bir daha ayakta bevletmedim.

Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadisi merfû olarak yalnızca Abdülkerîm b. Ebü'l-Muhârik rivayet etmiştir; o hadis ehline göre zayıftır; Eyyûb es-Sahtiyânî onu zayıf saymış ve hakkında tenkitte bulunmuştur. Ubeydullah da Nâfi'den, o İbn Ömer'den şöyle rivayet etti: Ömer (radıyallahu anh) “Müslüman olduğumdan beri ayakta bevletmedim” dedi. Bu, Abdülkerîm'in hadisinden daha sahihtir. Büreyde'nin bu konudaki hadisi mahfûz değildir. Ayakta bevletme yasağının anlamı haram kılma değil, edep öğretmedir. Abdullah b. Mes'ûd'un da şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Ayakta bevletmen kabalıktandır.”