Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir kavmin çöplüğüne geldi ve oraya ayakta bevletti. Ona abdest suyu getirdim. Ondan uzaklaşmak üzere gittim; beni çağırdı, ben de topuklarının dibine kadar geldim. Abdest aldı ve mestleri üzerine mesh etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Cârûd'u şöyle derken işittim: Vekî'in bu hadisi A'meş'ten rivayet ettiğini işittim; sonra Vekî' “Bu, mesh hakkında Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet edilen en sahih hadistir” dedi. Ebû Ammâr el-Hüseyn b. Hureys'i de şöyle derken işittim: Vekî'i işittim... ve benzerini zikretti.
Ebû Îsâ dedi ki: Mansûr ve Ubeyde ed-Dabbî de Ebû Vâil'den, o da Huzeyfe'den A'meş'in rivayeti gibi rivayet etmişlerdir. Hammâd b. Ebû Süleymân ve Âsım b. Behdele ise Ebû Vâil'den, o Mugîre b. Şu'be'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) rivayet etmişlerdir. Ebû Vâil'in Huzeyfe'den rivayeti daha sahihtir. İlim ehlinden bir topluluk ayakta bevletmeye ruhsat vermiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Abîde b. Amr es-Selmânî'den İbrâhîm en-Nehaî rivayette bulunmuştur. Abîde, tâbiînin büyüklerindendir; Abîde'nin “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) vefatından iki yıl önce Müslüman oldum” dediği rivayet edilir. İbrâhîm'in arkadaşı Ubeyde ed-Dabbî ise Ubeyde b. Muattib ed-Dabbî'dir; künyesi Ebû Abdülkerîm'dir.
Câmiu't-Tirmizî 13, Kitap 1, Hadis 13