Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) def-i hacet etmek istediğinde yere yaklaşıncaya kadar elbisesini kaldırmazdı.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Muhammed b. Rebîa bu hadisi A'meş'ten, o da Enes'ten böyle rivayet etti. Vekî' ve Ebû Yahyâ el-Himmânî ise A'meş'ten şöyle rivayet ettiler: İbn Ömer dedi ki: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) def-i hacet etmek istediğinde yere yaklaşıncaya kadar elbisesini kaldırmazdı.” Her iki hadis de mürseldir. A'meş'in ne Enes'ten ne de Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından herhangi birinden hadis işitmediği söylenir. Bununla birlikte Enes b. Mâlik'i görmüştür; “Onu namaz kılarken gördüm” demiş ve ondan namazla ilgili bir olay anlatmıştır. A'meş'in adı Süleymân b. Mihrân, künyesi Ebû Muhammed el-Kâhilî'dir; onların (Kâhil oğullarının) mevlâsıdır. A'meş dedi ki: “Babam hamîl (başka diyardan küçükken getirilmiş biri) idi; Mesrûk onu mirasçı kıldı.”
Câmiu't-Tirmizî 14, Kitap 1, Hadis 14