Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hataen öldürmenin diyetinde yirmi bint-i mehâz (iki yaşına girmiş dişi deve), yirmi erkek ibn-i mehâz, yirmi bint-i lebûn (üç yaşına girmiş dişi deve), yirmi ceza'a (beş yaşına girmiş deve) ve yirmi hıkka (dört yaşına girmiş deve) olarak hükmetti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Abdullah b. Amr'dan da rivayet vardır. (Bu hadisi) Ebû Hişâm er-Rifâî de İbn Ebû Zâide ve Ebû Hâlid el-Ahmer'den, onlar Haccâc b. Ertâe'den benzer şekilde rivayet etti. Ebû Îsâ dedi ki: İbn Mes'ûd hadisini merfû olarak yalnızca bu yoldan biliyoruz; Abdullah'tan mevkuf olarak da rivayet edilmiştir. İlim ehlinin bazıları bu görüşe gitmiştir; Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur. İlim ehli, diyetin üç yılda, her yıl diyetin üçte biri olmak üzere alınacağında ve hataen öldürmenin diyetinin âkileye ait olduğunda icmâ etmiştir. Bazıları âkilenin, kişinin baba tarafından akrabaları olduğu görüşündedir; Mâlik ve Şâfiî'nin görüşü budur. Bazıları da şöyle demiştir: Diyet, asabeden yalnızca erkeklere düşer, kadınlara ve çocuklara düşmez; onlardan her erkeğe çeyrek dinar yüklenir. Bazıları da yarım dinara kadar (yüklenir) demiştir. Diyet (bununla) tamamlanırsa ne âlâ; tamamlanmazsa onlara en yakın kabilelere bakılır ve bu, onlara yüklenir.
Câmiu't-Tirmizî 1386, Kitap 16, Hadis 1