Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Namazın bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Öğle namazının vaktinin başlangıcı güneşin zevale erdiği, sonu ikindi vaktinin girdiği zamandır. İkindi namazının vaktinin başlangıcı vaktinin girdiği, sonu güneşin sarardığı zamandır. Akşamın vaktinin başlangıcı güneşin battığı, sonu ufkun (kızıllığının) kaybolduğu zamandır. Son yatsının vaktinin başlangıcı ufkun (kızıllığının) kaybolduğu, sonu gecenin yarılandığı zamandır. Sabahın vaktinin başlangıcı fecrin doğduğu, sonu güneşin doğduğu zamandır.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Abdullah b. Amr'dan da rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Muhammed'i (Buhârî) şöyle derken işittim: “A'meş'in vakitler hakkında Mücâhid'den rivayeti, Muhammed b. Fudayl'ın A'meş'ten rivayetinden daha sahihtir. Muhammed b. Fudayl'ın hadisi hatadır; Muhammed b. Fudayl bunda hata etmiştir.” Bize Hennâd, Ebû Üsâme'den, o Ebû İshâk el-Fezârî'den, o A'meş'ten, o da Mücâhid'den rivayet etti; (Mücâhid) şöyle dedi: “Namazın bir başlangıcı ve bir sonu vardır, denirdi.” Ve Muhammed b. Fudayl'ın A'meş'ten rivayet ettiği hadisin benzerini aynı anlamda zikretti.
Câmiu't-Tirmizî 151, Kitap 2, Hadis 3