Uykuda kusur yoktur; kusur ancak uyanıklıktadır.

Ebû Katâde (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

(Sahâbîler) Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) uyuyup namazı kaçırdıklarını anlattılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Uykuda kusur yoktur; kusur ancak uyanıklıktadır. Biriniz bir namazı unutur ya da uyuyup kaçırırsa, hatırladığında onu kılsın.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Mes'ûd'dan, Ebû Meryem'den, İmrân b. Husayn'dan, Cübeyr b. Mut'im'den, Ebû Cuhayfe'den, Ebû Saîd'den, Amr b. Ümeyye ed-Damrî'den ve Zû Mihber'den —Zû Mihmer de denir; Necâşî'nin kardeşinin oğludur— de rivayet vardır.

Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Katâde'nin hadisi hasen sahihtir. İlim ehli, namazı uyuyup kaçıran ya da unutan, sonra güneşin doğuşu ya da batışı sırasında, yani namaz vakti olmayan bir zamanda uyanan ya da hatırlayan kimse hakkında ihtilaf etmiştir. Bazıları, güneşin doğuşu ya da batışı sırasında da olsa uyandığında ya da hatırladığında onu kılar, demiştir; Ahmed, İshâk, Şâfiî ve Mâlik'in görüşü budur. Bazıları ise güneş doğuncaya ya da batıncaya kadar kılmaz, demiştir.