İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ikindiden sonraki iki rekâtı, kendisine gelen bir malın onu öğleden sonraki iki rekâttan alıkoyması sebebiyle kılmıştı; onları ikindiden sonra kıldı, sonra bir daha onlara dönmedi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda Âişe'den, Ümmü Seleme'den, Meymûne'den ve Ebû Mûsâ'dan da rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: İbn Abbâs'ın hadisi hasendir. Birçok kişi Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) ikindiden sonra iki rekât kıldığını rivayet etmiştir. Bu, onun ikindiden sonra güneş batıncaya kadar namazı yasakladığına dair rivayete aykırıdır. “Bir daha onlara dönmedi” dediği için İbn Abbâs'ın hadisi daha sahihtir. Zeyd b. Sâbit'ten de İbn Abbâs'ın hadisinin benzeri rivayet edilmiştir. Bu babda Âişe'den çeşitli rivayetler gelmiştir: Ondan, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ikindiden sonra yanına her girişinde mutlaka iki rekât kıldığı rivayet edilmiş; yine ondan, Ümmü Seleme kanalıyla Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ikindiden sonra güneş batıncaya kadar ve sabahtan sonra güneş doğuncaya kadar namazı yasakladığı rivayet edilmiştir. İlim ehlinin çoğunluğunun üzerinde birleştiği görüş, ikindiden sonra güneş batıncaya kadar ve sabahtan sonra güneş doğuncaya kadar namaz kılmanın mekruh olduğudur; ancak bundan istisna edilenler müstesnadır: Mekke'de tavaftan sonra, ikindiden sonra güneş batıncaya kadar ve sabahtan sonra güneş doğuncaya kadar namaz kılmak gibi. Çünkü Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bu konuda ruhsat rivayet edilmiştir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve onlardan sonra gelen ilim ehlinden bir topluluk bu görüştedir; Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından ve onlardan sonra gelen ilim ehlinden bir topluluk ise Mekke'de de ikindiden ve sabahtan sonra namaz kılmayı mekruh görmüştür; Süfyân es-Sevrî, Mâlik b. Enes ve bazı Kûfeliler de bu görüştedir.
Câmiu't-Tirmizî 184, Kitap 2, Hadis 36