Üsâme b. Zeyd (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kendisine bir iyilik yapılan kimse, iyiliği yapana 'Cezâkallâhu hayran (Allah seni hayırla mükâfatlandırsın)' derse, övgüde son haddi bulmuş olur.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen ceyyid garîbtir; onu Üsâme b. Zeyd'in rivayeti olarak yalnızca bu yoldan biliyoruz. Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzeri rivayet edilmiştir. Muhammed'e (Buhârî) sordum, onu bilmedi. Abdurrahîm b. Hâzim el-Belhî bana şöyle anlattı: Mekkî b. İbrâhîm'in şöyle dediğini işittim: İbn Cüreyc el-Mekkî'nin yanındaydık. Bir dilenci gelip ondan istedi. İbn Cüreyc hazinedarına “Ona bir dinar ver” dedi. Hazinedar “Yanımda bir dinardan başka bir şey yok; onu verirsem sen de çoluk çocuğun da aç kalırsınız” dedi. İbn Cüreyc kızdı ve “Ver ona!” dedi. Mekkî dedi ki: Biz İbn Cüreyc'in yanındayken bir adam bir mektup ve bir kese getirdi; onu kardeşlerinden biri göndermişti. Mektupta “Sana elli dinar gönderdim” yazıyordu. İbn Cüreyc keseyi açıp saydı; bir de baktı ki elli bir dinar. Bunun üzerine İbn Cüreyc hazinedarına: “Sen bir dinar verdin, Allah onu sana geri verdi ve üstüne elli dinar daha ekledi” dedi.
Câmiu't-Tirmizî 2035, Kitap 27, Hadis 141