Ebû Ümâme (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bence dostlarımın en çok gıpta edileni, yükü hafif, namazdan nasibi bol, Rabbine güzelce ibadet eden ve gizlide de O'na itaat eden, insanlar arasında gözden uzak olup parmakla gösterilmeyen, rızkı yetecek kadar olup buna sabreden mümindir.” Sonra elini silkeleyip şöyle buyurdu: “Ölümü çabuk gelmiş, ağlayanları az, mirası az olmuştur.”
Bu senetle Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Rabbim, Mekke'nin Bathâ'sını benim için altın yapmayı bana teklif etti. ‘Hayır, ya Rabbi! Fakat bir gün doyayım, bir gün aç kalayım —ya da üç (gün) dedi veya buna benzer bir şey—; acıktığımda sana yalvarır ve seni anarım, doyduğumda da sana şükreder ve sana hamd ederim’ dedim.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasendir. Bu babda Fadâle b. Ubeyd'den de rivayet vardır. Bu Kâsım, Abdurrahmân'ın oğludur; künyesi Ebû Abdurrahmân'dır. Abdurrahmân b. Hâlid b. Yezîd b. Muâviye'nin azatlısıdır; Şamlıdır ve güvenilirdir. Ali b. Yezîd ise hadiste zayıftır; künyesi Ebû Abdülmelik'tir.
Câmiu't-Tirmizî 2347, Kitap 36, Hadis 44