Ebû Cühayfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Selmân ile Ebü'd-Derdâ arasında kardeşlik kurdu. Selmân, Ebü'd-Derdâ'yı ziyarete gitti ve Ümmü'd-Derdâ'yı eski, gündelik elbiseler içinde gördü. “Bu ne hâl, neden böyle bakımsızsın?” dedi. (Ümmü'd-Derdâ) “Kardeşin Ebü'd-Derdâ'nın dünyada bir ihtiyacı yok” dedi. Ebü'd-Derdâ gelince (Selmân'a) yemek ikram etti ve “Sen ye, ben oruçluyum” dedi. (Selmân) “Sen yemedikçe ben yemem” dedi. Bunun üzerine (Ebü'd-Derdâ) yedi. Gece olunca Ebü'd-Derdâ (namaza) kalkmaya davrandı; Selmân ona “Uyu” dedi, o da uyudu. Sonra yine kalkmaya davrandı; (Selmân) ona “Uyu” dedi, o da uyudu. Sabaha doğru Selmân ona “Şimdi kalk” dedi. İkisi kalkıp namaz kıldılar. (Selmân) şöyle dedi: “Nefsinin senin üzerinde hakkı vardır, Rabbinin senin üzerinde hakkı vardır, misafirinin senin üzerinde hakkı vardır, ailenin de senin üzerinde hakkı vardır. Her hak sahibine hakkını ver.” Sonra ikisi Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu anlattılar. (Peygamber) ona: “Selmân doğru söylemiş” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis sahihtir. Ebü'l-Umeys'in adı Utbe b. Abdullah'tır; o, Abdurrahmân b. Abdullah el-Mes'ûdî'nin kardeşidir.
Câmiu't-Tirmizî 2413, Kitap 36, Hadis 111