Eslem Ebû İmrân et-Tücîbî şöyle rivayet etti:
Rum (Bizans) şehrindeydik. Bize karşı Rumlardan büyük bir saf çıkardılar. Müslümanlardan da onlara karşı onların sayısınca ya da daha fazlası çıktı. Mısır halkının başında Ukbe b. Âmir, ordunun başında da Fadâle b. Ubeyd vardı. Müslümanlardan bir adam Rumların safına saldırıp aralarına girdi. İnsanlar bağırıştılar ve “Sübhânallah! Kendi eliyle kendini tehlikeye atıyor!” dediler. Bunun üzerine Ebû Eyyûb el-Ensârî kalkıp şöyle dedi: “Ey insanlar! Siz bu âyeti böyle yorumluyorsunuz. Oysa bu âyet biz ensâr topluluğu hakkında indi. Allah İslâm'ı aziz kılıp yardımcıları çoğalınca, Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) gizli olarak birbirimize şöyle dedik: ‘Mallarımız zayi oldu. Allah da İslâm'ı aziz kıldı, yardımcıları çoğaldı. Keşke mallarımızın başında kalsak da onlardan zayi olanı düzeltsek.’ Bunun üzerine Allah, söylediğimizi reddederek Peygamberi'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) şu âyeti indirdi: ‘Allah yolunda harcayın, kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın’ (Bakara 2/195). Tehlike, malların başında kalıp onları düzeltmemiz ve gazveyi bırakmamızdı.” Ebû Eyyûb, Rum topraklarına defnedilinceye kadar Allah yolunda sefere çıkmaya devam etti.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahih garîbdir.
Câmiu't-Tirmizî 2972, Kitap 47, Hadis 24