Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Şu âyet indiğinde: “İçinizdekini açığa vursanız da gizleseniz de Allah sizi onunla hesaba çeker” (Bakara 2/284), onların kalplerine ondan, başka hiçbir şeyden girmeyen bir şey girdi. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) (durumu) söylediler. O da, “'İşittik ve itaat ettik' deyin” buyurdu. Allah da kalplerine imanı yerleştirdi ve “Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, müminler de...” (Bakara 2/285) âyetini indirdi. “Allah hiç kimseye gücünün yetmediğini yüklemez. Herkesin kazandığı kendi lehine, kazandığı kendi aleyhinedir. Rabbimiz! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma” (Bakara 2/286). (Allah) “Yaptım” buyurdu. “Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme.” (Allah) “Yaptım” buyurdu. “Rabbimiz! Gücümüzün yetmediği şeyi bize yükleme. Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et” (Bakara 2/286). (Allah) “Yaptım” buyurdu.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasendir. Bu, İbn Abbâs'tan başka bir yolla da rivayet edilmiştir. Âdem b. Süleymân, Yahyâ b. Âdem'in babasıdır. Bu babda Ebû Hüreyre'den (radıyallahu anh) de rivayet vardır.
Câmiu't-Tirmizî 2992, Kitap 47, Hadis 44