Resûlullah'ın namazını en iyi bileniniz benim

Muhammed b. Amr b. Atâ, Ebû Humeyd es-Sâidî'den (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ebû Humeyd'i, aralarında Ebû Katâde b. Rib'î'nin de bulunduğu, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından on kişi arasındayken şöyle derken işittim: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namazını en iyi bileniniz benim.” Onlar: “Sen ona sohbet bakımından bizden önce gelmiş değilsin, onun yanına bizden daha çok gidip gelmiş de değilsin” dediler. O: “Öyle, (ama yine de en iyi ben bilirim)” dedi. “Öyleyse anlat” dediler. Bunun üzerine şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza kalktığında dosdoğru ayakta durur ve ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. Rükûa varmak istediğinde ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırır, sonra ”Allâhu ekber“ der ve rükûa varırdı. Sonra dengeli dururdu; başını ne aşağı sarkıtır ne de yukarı kaldırırdı; ellerini dizlerinin üzerine koyardı. Sonra ”Semiallâhu limen hamideh“ der, ellerini kaldırır ve her kemik yerine oturuncaya kadar dosdoğru doğrulurdu. Sonra secde etmek üzere yere eğilir, sonra ”Allâhu ekber“ derdi. Sonra pazularını koltuk altlarından uzak tutar, ayak parmaklarını bükerdi. Sonra sol ayağını kıvırıp üzerine oturur, sonra her kemik yerine oturuncaya kadar dosdoğru doğrulur, sonra (yeniden) secdeye eğilir, sonra ”Allâhu ekber“ derdi. Sonra ayağını kıvırıp oturur ve her kemik yerine oturuncaya kadar doğrulur, sonra kalkardı. Sonra ikinci rekâtta da aynısını yapardı. Nihayet iki secdeden kalktığında, namaza başlarken yaptığı gibi tekbir alır ve ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. Sonra namazının sona ereceği rekâta kadar böyle yapar; (o rekâtta) sol ayağını geriye alır ve teverrük ederek yan kalçası üzerine otururdu. Sonra selâm verirdi.”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. “İki secdeden kalktığında ellerini kaldırırdı” sözünün anlamı, iki rekâttan kalktığında demektir.