Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Benî Sehm'den bir adam, Temîm ed-Dârî ve Adî b. Bedâ ile birlikte (yolculuğa) çıktı. Sehmî, içinde hiç müslüman bulunmayan bir yerde öldü. Onlar (Temîm ile Adî) onun geride bıraktıklarını getirdiklerinde (ailesi), altın işlemeli gümüş bir kadehi bulamadı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara yemin ettirdi. Sonra kadeh Mekke'de bulundu; (yanında bulunanlar): “Onu Adî ile Temîm'den satın aldık” dediler. Bunun üzerine Sehmî'nin velilerinden iki adam kalkıp Allah'a yemin ederek: “Bizim şahitliğimiz o ikisinin şahitliğinden daha haktır; kadeh de bizim adamımızındır” dediler. (İbn Abbâs) dedi ki: “Ey iman edenler! Aranızdaki şahitlik...” (Mâide 5/106) âyeti onlar hakkında indi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen garîbdir; bu, İbn Ebû Zâide'nin hadisidir.
Câmiu't-Tirmizî 3060, Kitap 47, Hadis 112