Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bedir günü olup esirler getirilince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu esirler hakkında ne dersiniz?” buyurdu. (Ravi) hadiste bir kıssa zikretti. (Sonra) Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onlardan hiçbiri ya fidye ile ya da boynu vurularak (kurtulur); (başka yolla) asla kurtulmasın” buyurdu. Abdullah b. Mes'ûd dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Süheyl b. Beyzâ hariç; çünkü ben onun İslâm'dan söz ettiğini işittim” dedim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) sustu. O gün başıma gökten taş yağmasından korktuğum kadar hiçbir gün korktuğumu görmedim. Nihayet Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Süheyl b. Beyzâ hariç” buyurdu. (İbn Mes'ûd) dedi ki: Kur'an, Ömer'in görüşü doğrultusunda indi: “Yeryüzünde (düşmanı) iyice sindirinceye kadar hiçbir peygambere esirler edinmek yakışmaz...” (Enfâl 8/67) âyetlerin sonuna kadar.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasendir. Ebû Ubeyde b. Abdullah babasından (hadis) işitmemiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3084, Kitap 47, Hadis 136
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ وَجِيءَ بِالأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَقُولُونَ فِي هَؤُلاَءِ الأُسَارَى " . فَذَكَرَ فِي الْحَدِيثِ قِصَّةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَنْفَلِتَنَّ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ بِفِدَاءٍ أَوْ ضَرْبِ عُنُقٍ " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ سُهَيْلَ بْنَ بَيْضَاءَ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ الإِسْلاَمَ . قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَمَا رَأَيْتُنِي فِي يَوْمٍ أَخْوَفَ أَنْ تَقَعَ عَلَىَّ حِجَارَةٌ مِنَ السَّمَاءِ مِنِّي فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ قَالَ حَتَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ سُهَيْلَ ابْنَ بَيْضَاءَ " . قَالَ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ بِقَوْلِ عُمَرَ : ( مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ ) إِلَى آخِرِ الآيَاتِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ .