Ebü'l-Yesar (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bana hurma satın almak isteyen bir kadın geldi. “Evde bundan daha güzel hurma var” dedim. Benimle birlikte eve girdi. Ona doğru eğilip onu öptüm. Sonra Ebû Bekir'e gidip bunu ona anlattım. “Kendini ört, tövbe et ve hiç kimseye haber verme” dedi. Sabredemedim; Ömer'e gidip bunu ona anlattım. O da: “Kendini ört, tövbe et ve hiç kimseye haber verme” dedi. Yine sabredemedim; Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip bunu ona anlattım. Bana: “Allah yolunda savaşa çıkan bir gazinin ailesine (onun yokluğunda) böyle mi halef oldun?” buyurdu. Öyle ki (Ebü'l-Yesar) ancak o saatte Müslüman olmuş olmayı temenni etti; nihayet cehennemliklerden olduğunu sandı. (Ebü'l-Yesar) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) uzun süre başını önüne eğdi; nihayet Allah ona şu âyeti vahyetti: “Gündüzün iki ucunda ve gecenin (gündüze) yakın saatlerinde namaz kıl...” âyetini “...öğüt alanlar için bir öğüttür” sözüne kadar (Hûd 11/114). Ebü'l-Yesar dedi ki: Ona geldim, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu bana okudu. Ashâbı: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu yalnız buna mı mahsustur, yoksa bütün insanlar için mi?” dediler. Şöyle buyurdu: “Bilakis bütün insanlar içindir.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahih garîbtir. Kays b. er-Rebî'i Vekî ve başkaları zayıf saymıştır. Ebü'l-Yesar, Ka'b b. Amr'dır. Şerîk de bu hadisi Osmân b. Abdullah'tan Kays b. er-Rebî'in rivayeti gibi rivayet etmiştir. Bu babda Ebû Ümâme'den, Vâsile b. el-Eska'dan ve Enes b. Mâlik'ten de rivayet vardır.
Câmiu't-Tirmizî 3115, Kitap 47, Hadis 167