İmrân b. Husayn (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) “Ey insanlar! Rabbinizden korkun. Şüphesiz kıyamet saatinin sarsıntısı çok büyük bir şeydir” âyetinden “Fakat Allah'ın azabı çetindir” (Hac 22/1-2) sözüne kadar (olan âyetler) indiğinde —(İmrân) dedi ki: Bu (âyetler) ona bir yolculuktayken indirildi— şöyle buyurdu: “O günün hangi gün olduğunu biliyor musunuz?” “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dediler. Buyurdu ki: “O, Allah'ın Âdem'e ‘Cehennem payını (cehenneme gönderilecekleri) ayır’ diyeceği gündür. (Âdem) ‘Ey Rabbim! Cehennem payı nedir?’ diyecek. (Allah) ‘Dokuz yüz doksan dokuzu cehenneme, biri cennete’ buyuracak.” (İmrân) dedi ki: Bunun üzerine Müslümanlar ağlamaya başladılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Orta yolu tutun ve doğru olun. Çünkü hiçbir peygamberlik yoktur ki öncesinde bir cahiliye bulunmasın. Sayı (önce) cahiliyeden alınır; tamamlanırsa (ne âlâ), yoksa münafıklardan tamamlanır. Sizin diğer ümmetlere göre misaliniz, ancak hayvanın ön ayağındaki bir benek ya da devenin böğründeki bir ben gibidir.” Sonra şöyle buyurdu: “Ben sizin cennet ehlinin dörtte biri olmanızı umarım.” (Müslümanlar) tekbir getirdiler. Sonra “Ben sizin cennet ehlinin üçte biri olmanızı umarım” buyurdu. Tekbir getirdiler. Sonra “Ben sizin cennet ehlinin yarısı olmanızı umarım” buyurdu. Tekbir getirdiler. (Ravi) dedi ki: “Üçte iki dedi mi demedi mi, bilmiyorum.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Bu hadis İmrân b. Husayn'dan, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) birçok yoldan rivayet edilmiştir.
Câmiu't-Tirmizî 3168, Kitap 47, Hadis 220