Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
(İbn Abbâs) Allah Teâlâ'nın “Elif Lâm Mîm. Rumlar yenildi. Yakın bir yerde” (Rûm 30/1-3) sözü hakkında “ğulibet ve ğalebet” (yenildi ve galip geldi) dedi. Müşrikler Fars ehlinin Rumlara galip gelmesini isterlerdi; çünkü kendileri de onlar da putperestti. Müslümanlar ise Rumların Farslara galip gelmesini isterlerdi; çünkü onlar ehl-i kitaptı. Bunu Ebû Bekir'e söylediler; Ebû Bekir de bunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) söyledi. (Resûlullah): “Bilin ki onlar mutlaka galip gelecekler” buyurdu. Ebû Bekir bunu onlara (müşriklere) söyledi. Onlar: “Bizimle senin aranda bir süre koy; eğer biz galip gelirsek bize şu şu, siz galip gelirseniz size şu şu olsun” dediler. (Ebû Bekir) beş yıllık bir süre koydu; (Rumlar bu sürede) galip gelmediler. Bunu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) söylediler. O da: “Onu ...'dan aşağıya kadar koysaydın ya!” buyurdu. —(Ravi) dedi ki: Sanırım “on(dan aşağıya)” dedi.— Saîd dedi ki: Bıd', ondan aşağısıdır. (İbn Abbâs) dedi ki: Sonra Rumlar galip geldi. İşte Allah Teâlâ'nın “Elif Lâm Mîm. Rumlar yenildi” sözünden “...mü'minler sevinecekler, Allah'ın yardımıyla. O dilediğine yardım eder” (Rûm 30/1-5) sözüne kadar olan kısım bunu anlatır. Süfyân dedi ki: Bedir günü onlara galip geldiklerini işittim.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahih garîbdir; onu ancak Süfyân es-Sevrî'nin Habîb b. Ebû Amra'dan rivayeti olarak biliyoruz.
Câmiu't-Tirmizî 3193, Kitap 47, Hadis 245