Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem), vahyin kesildiği dönemi anlatırken işittim. Anlatırken şöyle buyurdu: “Ben yürürken gökten bir ses işittim. Başımı kaldırdım; bir de baktım ki Hirâ'da bana gelen melek gök ile yer arasında bir kürsü üzerinde oturuyor. Ondan korkarak yere çöküverdim. (Eve) döndüm ve: ‘Beni örtün, beni örtün!’ dedim. Beni örttüler. Bunun üzerine Allah (azze ve celle): ‘Ey örtünüp bürünen! Kalk ve uyar!’ âyetinden ‘Kirden (putlardan) uzak dur!’ âyetine kadar (Müddessir 74/1-5) indirdi.” Bu, namaz farz kılınmadan önceydi.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Bunu Yahyâ b. Ebû Kesîr de Ebû Seleme b. Abdurrahman'dan, o da Câbir'den rivayet etmiştir. Ebû Seleme'nin adı Abdullah'tır.
Câmiu't-Tirmizî 3325, Kitap 47, Hadis 377