Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculuğa çıkıp bineğine bindiğinde parmağıyla işaret eder —(ravi) Şu'be de parmağını uzattı— ve şöyle derdi: “Allah'ım! Yolculukta yoldaş, ailede (geride) vekil sensin. Allah'ım! Hayırhahlığınla bize yoldaş ol ve bizi (koruman ve) güvencenle geri döndür. Allah'ım! Yeri bize dür (mesafeyi kısalt) ve yolculuğu bize kolaylaştır. Allah'ım! Yolculuğun meşakkatinden ve dönüşün kederinden sana sığınırım.”
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Süveyd bana rivayet edinceye kadar bunu ancak İbn Ebû Adî'nin rivayetinden biliyordum. Bunu bize Süveyd b. Nasr, Abdullah b. el-Mübârek'ten, o da Şu'be'den bu isnadla benzer şekilde, aynı anlamda rivayet etti.
Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis Ebû Hüreyre'nin rivayeti olarak hasen garîbdir; onu ancak İbn Ebû Adî'nin Şu'be'den rivayetinden biliyoruz.
Câmiu't-Tirmizî 3438, Kitap 48, Hadis 69