Kim bir topluluğu ziyaret ederse onlara imam olmasın; onlara kendilerinden biri imam olsun.

Ebû Atiyye şöyle rivayet etti:

Mâlik b. el-Huveyris namaz kıldığımız yere bize gelir, sohbet ederdi. Bir gün namaz vakti geldi; ona “Öne geç” dedik. O da şöyle dedi: “Sizden biri öne geçsin; size neden öne geçmediğimi anlatayım: Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Kim bir topluluğu ziyaret ederse onlara imam olmasın; onlara kendilerinden bir adam imam olsun.’”

Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbından ve diğerlerinden ilim ehlinin çoğunluğu buna göre amel eder; “Ev sahibi imamete ziyaretçiden daha lâyıktır” dediler. İlim ehlinden bazıları ise “(Ev sahibi) ona izin verirse ziyaretçinin ona namaz kıldırmasında bir sakınca yoktur” dedi. İshâk, Mâlik b. el-Huveyris'in hadisini esas aldı ve ev sahibi izin verse bile hiç kimsenin ev sahibine namaz kıldırmaması konusunda sıkı davrandı. Şöyle dedi: “Mescitte de böyledir; onları ziyaret ettiğinde mescitte onlara namaz kıldırmaz; onlara kendilerinden bir adam namaz kıldırsın.”