Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) üç kişiye lânet etti: Kendisini istemedikleri hâlde bir topluluğa imamlık yapan adama, kocası kendisine öfkeliyken geceyi geçiren kadına ve “Hayye ale'l-felâh” sesini işitip de icabet etmeyen adama.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Abbâs'tan, Talha'dan, Abdullah b. Amr'dan ve Ebû Ümâme'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Enes'in hadisi sahih değildir; çünkü bu hadis Hasan'dan (el-Basrî), o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) mürsel olarak rivayet edilmiştir.
Ebû Îsâ dedi ki: Muhammed b. el-Kâsım hakkında Ahmed b. Hanbel tenkitte bulunmuş, onu zayıf saymıştır; hâfız değildir. İlim ehlinden bir topluluk, kişinin, kendisini istemedikleri hâlde bir topluluğa imamlık yapmasını mekruh görmüştür. İmam zalim değilse günah, onu istemeyenin üzerinedir. Ahmed ve İshâk bu konuda şöyle dedi: “Bir, iki ya da üç kişi istemezse, topluluğun çoğunluğu istemedikçe onlara namaz kıldırmasında bir sakınca yoktur.”
Câmiu't-Tirmizî 358, Kitap 2, Hadis 210