Zeyd b. Erkam (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) arkasında namazda konuşurduk; bizden biri yanındaki arkadaşıyla konuşurdu. Sonunda “Allah'a gönülden boyun eğerek kıyama durun” (Bakara 2/238) âyeti indi. Bunun üzerine susmakla emrolunduk ve konuşmaktan nehyedildik.
Ebû Îsâ (Tirmizî) dedi ki: Bu babda İbn Mes'ûd'dan ve Muâviye b. el-Hakem'den de rivayet vardır.
Ebû Îsâ dedi ki: Zeyd b. Erkam hadisi hasen sahihtir. İlim ehlinin çoğunluğu buna göre amel eder. Şöyle demişlerdir: Kişi namazda bilerek ya da unutarak konuşursa namazı yeniden kılar. Süfyân es-Sevrî'nin, İbnü'l-Mübârek'in ve Kûfelilerin görüşü budur. Bazıları ise şöyle demiştir: Namazda bilerek konuşursa namazı yeniden kılar; unutarak ya da bilmeyerek konuşmuşsa namazı yeterlidir. Şâfiî de bu görüştedir.
Câmiu't-Tirmizî 405, Kitap 2, Hadis 258
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنَّا نَتَكَلَّمُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ يُكَلِّمُ الرَّجُلُ مِنَّا صَاحِبَهُ إِلَى جَنْبِهِ حَتَّى نَزَلَتْ : (وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ ) فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنِ الْكَلاَمِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَمُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ . قَالُوا إِذَا تَكَلَّمَ الرَّجُلُ عَامِدًا فِي الصَّلاَةِ أَوْ نَاسِيًا أَعَادَ الصَّلاَةَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا تَكَلَّمَ عَامِدًا فِي الصَّلاَةِ أَعَادَ الصَّلاَةَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ جَاهِلاً أَجْزَأَهُ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ .